Van spaaroverschot naar spaartekort!

De afgelopen twee decennia was er op wereldvlak een overschot aan spaargeld. Dat spaaroverschot zorgde voor steeds lagere langetermijnrentevoeten. Er was meer kapitaal voorhanden dan investeringsprojecten. Vandaag leven we in een andere realiteit.

Er zijn veel meer investeringsprojecten dan dat er kapitaal is … om deze projecten gefinancierd te krijgen. Denk daarbij aan de massale AI-investeringsgolf in de Verenigde Staten of aan de investeringen in defensie en infrastructuur in Europa.

Met rente als de prijs van geld zal die prijs dalen wanneer er te veel kapitaal beschikbaar is en er zich relatief weinig interessante investeringsprojecten aandienen. Dat was zo na de financiële crisis van 2008 en de coronacrisis van 2020. Toen had de wereldeconomie het in de jaren na deze crisissen moeilijk. De groei was laag, dus was het niet meer dan logisch dat er weinig investeringsbereidheid te zien was bij grote bedrijven. Gevolg: een beperkte vraag naar investeringskredieten.

Vandaag leven we in de tegenovergestelde situatie. Er zijn talrijke interessante investeringsprojecten met minder en minder beschikbaar kapitaal. Zo zien we dat in België meer in aandelen wordt belegd dan dat er wordt gespaard. Zeker de jongere generatie kiest voor deze weg. Dat is niet alleen in België zo. Ook in de andere Westerse industrielanden zien we een gelijkaardige trend!

Daar komt nog de precaire schuldpositie van de Westerse overheden bij. Overal ter wereld lopen de begrotingstekorten en schuldratio’s op. De overheden zijn dus ook op zoek naar honderden miljarden om hun tekorten te financieren. Een bijkomende vraag naar kapitaal die de rente (= de prijs van geld) de hoogte injaagt!

Kortom, datacenters, nieuwe elektriciteitscentrales om die datacenters van stroom te voorzien, defensie- en infrastructuurinvesteringen en overheden die tekorten moeten financieren … allemaal vechten ze om het internationale spaargeld.

Dat leidt tot een nieuwe realiteit in grafiek 1. Van een spaaroverschot (“savings glut”) naar een spaartekort (“savings shortage”) en, volgens ons, ook meteen een verklaring voor de structureel stijgende trend van de langetermijnrente.

Grafiek 1: sparen vs investeren

Bron : Apollo Chief Economist