Hoe lang houdt u een aandeel best bij?

Beleggen lijkt soms meer als swipen op een dating-app: snel kiezen, snel weer loslaten. Maar wie vaak van partner wisselt, bouwt zelden iets duurzaams op. Dat geldt ook voor uw portefeuille. Hoe lang houdt u een belegging dan best bij? En waarom is geduld nog altijd uw grootste troef?

De cijfers liegen er niet om. Kijk naar de New York Stock Exchange. In 1975 hielden beleggers er hun aandelen gemiddeld 8,7 jaar bij. Vanaf de jaren 1980 ging het bergaf en rond 1995 schommelde het al rond de twee jaar. In 2025 bedroeg de gemiddelde holding periode nog amper 6 maanden (bron).

Hoe komt dat? Ten eerste is handelen spotgoedkoop en heel simpel geworden. Vroeger betaalde u stevige commissies per transactie en moest u bellen naar uw bank om een order te plaatsen. Vandaag koopt en verkoopt u met één tik op uw smartphone, vaak tegen minimale kosten. Ten tweede domineren professionele spelers en algoritmes de markt. Flitshandelaars houden aandelen soms maar een fractie van een seconde bij. Zij drukken het gemiddelde fors naar beneden. En ten derde is er de constante stroom aan nieuws, koersen en opinies. Die houdt ons brein voortdurend wakker. En een wakker brein wil iets dóén.

Het zijn trouwens niet alleen particulieren die sneller schakelen. Ook professionele vermogensbeheerders sturen hun portefeuilles vaker tactisch bij. Technologische disrupties en geopolitieke spanningen maken markttrends korter en heftiger. De omloopsnelheid van hun portefeuilles loopt daardoor eveneens over de hele lijn op (bron).

Waarom uw brein wil handelen

Beleggen is voor 10% rekenen en voor 90% uzelf in bedwang houden. Gedragseconomen ontdekten dat we verlies ongeveer dubbel zo hard voelen als winst. Daalt uw aandeel met 10%? Dan doet dat meer pijn dan dat een stijging van 10% deugd doet. Het gevolg: we verkopen dikwijls in paniek wanneer de markt daalt. Vaak op het slechtste moment.

Er speelt nog een tweede mechanisme: het dispositie-effect. Beleggers verkopen hun winnaars te snel, om de winst veilig te stellen. Tegelijk houden ze verliezers veel te lang bij, in de hoop op herstel. Zo doen beleggers soms twee keer het omgekeerde van wat werkt. Ze knippen de bloemen af en geven het onkruid water.

Ook de megafoon van sociale media werkt tegen. Elke dag brengt nieuwe koersdoelen, succesverhalen én voorspellingen van doemdenkers. Wie ziet hoe anderen snel winst boeken, voelt FOMO: de angst om iets te missen. Die angst duwt u richting actie, terwijl stilzitten vaak de betere keuze is. Econoom en Nobelprijswinnaar Paul Samuelson vatte het ooit zo samen: goed beleggen hoort even spannend te zijn als verf zien drogen.

Loslaten is dus dubbel moeilijk. Een winnaar laten doorgroeien voelt als gokken met gewonnen geld. Een verliezer verkopen voelt als toegeven dat u fout zat. Beide gevoelens zijn menselijk. Maar geen van beide is een goede beleggingsstrategie.

De factuur van te veel handelen

Veel handelen voelt productief, maar het resultaat kan tegenvallen. Amerikaanse onderzoekers analyseerden de effectenrekeningen van 66.465 gezinnen. Hun conclusie was vernietigend. De meest actieve handelaars haalden 11,4% rendement per jaar. Niet slecht … maar de markt presteerde tijdens de onderzochte periode 17,9%(bron).

Hoe ontstaat dat verschil? Elke transactie kost geld: spreads, taksen ... Die knippen telkens een stukje uit uw rendement. Daarnaast loopt u het risico om net de beste beursdagen te missen. En die wegen zwaar. Wie bijvoorbeeld begin 2005 10.000 dollar in de S&P 500 stak, werd beloond. Twintig jaar later was die 10.000 dollar uiteindelijk 71.750 dollar geworden. Maar wie de tien beste dagen miste, hield amper 32.871 dollar over (bron). En hier zit het venijn. Zeven van die tien topdagen vielen vlak na de slechtste dagen. Wie in paniek verkoopt, mist dus bijna gegarandeerd het herstel.

Voor Belgische beleggers komt daar nog een extra factor bij: de beurstaks. Op elke aan- en verkoop betaalt u een taks op beursverrichtingen (TOB). Wie zijn portefeuille voortdurend omgooit, betaalt die taks telkens opnieuw. Tel daar de spread bij: het verschil tussen aan- en verkoopprijs. Hoe vaker u handelt, hoe vaker die kleine kosten terugkeren. Afzonderlijk lijken ze verwaarloosbaar. Samengeteld en over jaren heen knabbelen ze een stuk van uw rendement weg.

Het verschil tussen beleggen en gokken

De jongste jaren is ook de grens tussen beleggen en gokken vervaagd. Veel trading-apps flitsen en trillen als gokautomaten. En platformen zoals Polymarket en Kalshi laten u wedden op zowat alles. Wie gokt, hoopt. Wie belegt, bezit. Een aandeel is een stukje van een bedrijf dat waarde creëert: producten, diensten, winst, dividenden. Die waardecreatie stapelt zich op, jaar na jaar. Een weddenschap creëert niets.

Warren Buffett vatte het verschil ooit samen in één zin. Onze favoriete periode om een aandeel bij te houden? Voor altijd. De superbelegger werd niet rijk door te wedden op koersen. Hij werd rijk door bedrijven te bezitten en ze decennia te laten renderen. Buy-and-hold: stelselmatig aandelen opbouwen, ongeacht wat de koersen op korte termijn doen.

Hoe lang moet u dan bijhouden?

Er bestaat geen magisch getal. Maar de geschiedenis geeft wel een duidelijke vuistregel: hoe langer, hoe beter. Sinds 1950 schommelden de jaarrendementen van Amerikaanse aandelen tussen +47% en -39%. Maar over periodes van twintig jaar was het rendement van een gespreide portefeuille telkens positief(bron). Tijd strijkt de plooien glad.

Concreet kunt u drie horizonten hanteren. Geld dat u binnen enkele jaren nodig hebt, hoort wellicht niet op de beurs. Denk aan de renovatie van uw keuken of de studies van uw kinderen volgend jaar. Voor doelen op vijf tot tien jaar kunt u gespreid beleggen. Voorzie wel een buffer in minder volatiele activa. En voor uw pensioen of andere verre doelen geldt: tien jaar of meer. Hoe verder uw horizon reikt, hoe groter de kans dat tussentijdse dips zich uitvlakken.

Betekent dit dat u nooit mag verkopen? Nee. Er bestaan goede redenen om afscheid te nemen van een belegging. U doel komt dichterbij en u wil risico afbouwen. De fundamenten van het bedrijf zijn structureel verslechterd. Of één positie is zo hard gegroeid dat ze uw portefeuille domineert. Herbalanceren is gezond. Maar let op het verschil: dat zijn beslissingen op basis van uw plan. Niet op basis van een rood scherm of een tip op Instagram.

Saai beleggen: het beste recept

De beste beleggingsstrategie is wellicht om saai te zijn. Spreid uw beleggingen over regio's, sectoren en activaklassen. Stap eventueel periodiek in, bijvoorbeeld maandelijks met een vast bedrag. Zo koopt u automatisch meer wanneer de koersen laag staan. Kijk niet elke dag naar uw portefeuille; één keer per kwartaal volstaat ruimschoots. En vooral: maak een plan en hou u eraan, zeker wanneer de markten tegenzitten. Warren Buffett - alweer hij - verwoordde het ooit zo: De beurs verplaatst geld van de ongeduldigen naar de geduldigen.

Voelt u toch de kriebel om te verkopen? Stel uzelf dan drie vragen. Eén: is er fundamenteel iets veranderd aan het bedrijf en de markt waarin het bedrijf actief is, of alleen aan de koers? Twee: heb ik dit geld binnen de vijf jaar nodig? Drie: zou ik deze belegging vandaag opnieuw kopen tegen deze prijs? Pas als de antwoorden in dezelfde richting wijzen, is verkopen een redelijke optie. In alle andere gevallen is de beste transactie meestal: geen transactie.

Raadpleeg vóór u belegt debelangrijkste kenmerken en risico's van financiële instrumenten en het KID (Key Information Document) van het specifieke product.

Al eens aan laten beleggen gedacht?

Met Keyprivate stelt Keytrade Bank een gespreide portefeuille samen op basis van uw profiel en doelen, en stuurt het expertteam enkel bij wanneer nodig. Zo hoeft u zich geen zorgen te maken over het juiste moment om te kopen of verkopen.

Ontdek Keyprivate