Door ons gebruik van cookies te aanvaarden, geeft u ons de gelegenheid om uw gebruikservaring op onze site te verbeteren: die verloopt sneller, persoonlijker en veiliger. U kan op gelijk welk moment deze parameters wijzigen.

Terug naar de KEYPRIVATE pagina

Modern Portfolio Theory
Een prestigieuze standaard voor diversificatie

De vraag hoe je een vermogen beschermt en liefst nog laat renderen is niet nieuw. In de “Koopman van Venetië” legt William Shakespeare uit hoe de koopman zijn lading telkens verspreidt over meerdere schepen. Als er met één van de schepen iets zou gebeuren, verliest hij niet in een klap zijn volledige lading…
We zouden zelfs nog verder in de geschiedenis kunnen gaan. De Joodse Bijbel, de Talmoed, zegt bijvoorbeeld dat je geld best kan verdelen over goud, goederen en grond. Als het met een van deze drie de verkeerde richting uitgaat, dan kunnen de andere twee de verliezen hopelijk compenseren.

Het mag duidelijk zijn dat er al lang een consensus bestaat over het feit dat diversifiëren een goed idee is.

Nobelprijs Economie

De vraag is alleen hoe je verdeelt. Niet elke activaklasse heeft dezelfde risico’s dus het is wellicht niet verstandig om de middelen evenredig te verdelen. Harry Markowitz en William Sharpe waren de eersten die dit buikgevoel gingen kwantificeren. In 1990 ontvingen beiden daarvoor de Nobelprijs Economie.

Je zou Modern Portfolio Theory het filosofische tegengestelde van het traditionele stock picking kunnen noemen. Vandaag is Modern Portfolio Theory een algemeen geaccepteerd model om gediversifieerde portefeuilles te beheren bij zo goed als alle private banken.

Harry Markowitz

Koop de hooiberg niet de naald

Het investeringscomité, geadviseerd door een gerespecteerd academisch panel, identificeerde verschillende activaklassen. Voor elk van deze klassen is een kostenefficiënte tracker uitgekozen. Trackers zijn fondsen die een onderliggende beursindex volgen. Ze hebben het voordeel dat ze dus een extra niveau van verregaande diversificatie bieden.

Modern Portfolio Theory laat toe om de optimale mix van de gekozen trackers te bepalen en de “efficiënte grens” te bepalen. Deze “efficiënte grens ” is de verzameling van portefeuille samenstellingen met een maximaal rendement voor een bepaald risiconiveau. Marktbewegingen of prestaties van de trackers kunnen er natuurlijk toe leiden dat een portefeuille afwijkt van deze efficient frontier. In dergelijke gevallen moet een portefeuille geherbalanceerd worden.

Black-Litterman (Goldman Sachs)

Hoewel het plaatje wiskundig helemaal klopt zijn er ook enkele nadelen aan het model. Kleine wijzigingen in de markt kunnen heel grote gevolgen hebben in de portefeuille-allocatie en soms concentreert het model te veel middelen in één activaklasse.

Als antwoord hierop werd bij Goldman Sachs in 1991 het Black Litterman model ontwikkeld. Hiermee wordt het mogelijk om ook de visie van analisten aan het model toe te voegen. Is er consensus over een eerder stijgende of dalende markt in een bepaalde sector, dan zal de allocatie nog steeds optimaal zijn maar nu is die consensus ook uitgedrukt in de portefeuille.

Binnen KEYPRIVATE is het de is de taak van het investeringscomité om deze consensus te bepalen aan de hand van de analyses van ’s werelds grootste equity researchers als Amundi en BlackRock.